سرعت جهان سرانجام از سرعت نور فراتر خواهد رفت؛اما این که این امر چگونه رخ می‌دهد، موضوع پیچیده‌ای است.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) حدود 14 میلیارد سال پیش با رخداد بیگ‌بنگ، تمامی ماده جهان در تمامی جهات بیرون ریخته شد. این انفجار نخستین، هنوز هم کهکشان‌هایی را ایجاد می‌کند و دانشمندان می‌دانند که این موضوع به دلیل اثر دوپلر رخ می‌دهد.

این اثر عنوان می‌کند که طول ‌موج‌های نور دیگر کهکشان‌ها، هنگامی که این اجرام از زمین دور می‌شوند، تغییر می‌کنند.

Hydra خوشه کهکشانی است که سه میلیارد سال نوری از زمین فاصله دارد.

ستاره‌شناسان فاصله زمین از این کهشکان را با مشاهده نوری که از آن می‌آید، اندازه‌گیری کرده‌اند.

از خلال یک منشور، هیدروژن Hydra مانند چهار نوار قرمز‌رنگ، آبی-سبز، آبی-بنفش و بنفش به نظر می‌رسد. اما در طول زمانی که برای دیدن نور این خوشه به زمین لازم است، نوارهای رنگی به سمت انتهای قرمزرنگ (انتهای انرژی پایین) منشور تغییر کرده‌اند. این بدین معناست که در سفرشان در عرض کیهان، طول‌موج‌های نوری بسط یافته‌اند.

هرچه نور مسافت بیشتری را طی کند، بیشتر بسط می‌یابد. هر اندازه نوارها بیشتر به سمت انتهای قرمز تغییر یابند، نور مسافت بیشتری را طی می‌کند.

اندازه این تغییر «ردشیفت» نامیده می‌شود و به دانشمندان در درک حرکت ستارگان در فضا کمک می‌کند.

هیدرا تنها خوشه‌ کهکشانی نیست که یک ردشیفت را نمایش می‌دهد.

همه‌چیز در حال تغییر است، زیرا جهان در حال انبساط است. مشاهده ردشیفت آسان‌تر است زیرا هر اندازه یک کهشکان از زمین فاصله داشته باشد، با سرعت بیشتری از کره خاکی دور می‌شود.

به گفته چالز بنت، فیزیکدان دانشگاه هاپکینز، هیچ محدودیتی برای سرعتی که جهان با آن انبساط می‌یابد، وجود ندارد.

نظریه انشتین مبنی بر این که هیچ چیز نمی‌تواند سریع‌تر از سرعت نور در خلا حرکت کند، هنوز هم صدق می‌کند، زیرا خود فضا در حال بسط‌ یافتن است و فضا هیچی نیست.

کهکشان‌ها از خلال فضا حرکت نکرده و از خلال آن از یکدیگر دور نمی‌شوند، بلکه با خود فضا حرکت می‌کنند (درست مانند کشمش‌ها در قرص‌ نانی که در حال ورآمدن است.)

تعدادی از کهکشان‌ها به اندازه‌ای از انسان دور هستند و به اندازه‌ای سریع حرکت می‌کنند که نور آن‌ها هرگز به زمین نمی‌رسد.

این امر درست مانند دویدن در یک مسیر مسابقه 5K است اما مسیر همراه با دویدن فرد بسط می‌یابد. چنانچه این مسیر سریع‌تر از میزانی که شخص می‌دود، بسط یابد، وی هرگز به مقصد مطلوب نمی‌رسد.


طبقه بندی: نجوم، فیزیك، اكتشافات،

تاریخ : چهارشنبه 17 مهر 1392 | 08:32 ب.ظ | نویسنده : physicfa | نظرات



پیتر هیگز، برنده نوبل فیزیک سال ۲۰۱۳ که یکی از بزرگترین معماهای فیزیکی جهان را حل کرده،‌روز گذشته خود به یک معما تبدیل شده‌بود و کسی نتوانست او را یافته و خبر برنده شدنش را به او اعلام کند زیرا او خود را پنهان کرده‌بود.

براساس گزارش میل‌آنلاین، آکادمی سلطنتی علوم سوئداعلام کرد روز گذشته نتوانسته از طریق تلفن پیتر هیگز را یافته و خبر خوش برد جایزه نوبل را به او اعلام کند زیرا ظاهرا هیگز خود را جایی مخفی کرده‌است!

همکاران هیگز می‌گویند این دانشمند 84 ساله که اخیرا از شرایط جسمانی مناسبی برخوردار نبوده، برای اینکه مانع از مزاحمت‌های رسانه‌ها و هجوم تماس‌های تلفنی شود به ارتفاعات اسکاتلند سفر کرده‌است.

آلن واکر دوست نزدیک هیگز می‌گوید او برای مقابله با فشار زیادی که طی این چند روز باید متحمل می‌شد بدون موبایلش به تعطیلات رفته‌است تا از هجوم رسانه‌ها برای برقراری ارتباط با او جلوگیری کند. واکر می‌گوید هیگز در دسترس نیست و حتی به او نیز نگفته که قصد انجام چنین کاری را دارد.




طبقه بندی: فیزیك،

تاریخ : چهارشنبه 17 مهر 1392 | 08:19 ب.ظ | نویسنده : physicfa | نظرات





سرعت جهان سرانجام از سرعت نور فراتر خواهد رفت؛اما این که این امر چگونه رخ می‌دهد، موضوع پیچیده‌ای است.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) حدود 14 میلیارد سال پیش با رخداد بیگ‌بنگ، تمامی ماده جهان در تمامی جهات بیرون ریخته شد. این انفجار نخستین، هنوز هم کهکشان‌هایی را ایجاد می‌کند و دانشمندان می‌دانند که این موضوع به دلیل اثر دوپلر رخ می‌دهد.

این اثر عنوان می‌کند که طول ‌موج‌های نور دیگر کهکشان‌ها، هنگامی که این اجرام از زمین دور می‌شوند، تغییر می‌کنند.

Hydra خوشه کهکشانی است که سه میلیارد سال نوری از زمین فاصله دارد.

ستاره‌شناسان فاصله زمین از این کهشکان را با مشاهده نوری که از آن می‌آید، اندازه‌گیری کرده‌اند.

از خلال یک منشور، هیدروژن Hydra مانند چهار نوار قرمز‌رنگ، آبی-سبز، آبی-بنفش و بنفش به نظر می‌رسد. اما در طول زمانی که برای دیدن نور این خوشه به زمین لازم است، نوارهای رنگی به سمت انتهای قرمزرنگ (انتهای انرژی پایین) منشور تغییر کرده‌اند. این بدین معناست که در سفرشان در عرض کیهان، طول‌موج‌های نوری بسط یافته‌اند.

هرچه نور مسافت بیشتری را طی کند، بیشتر بسط می‌یابد. هر اندازه نوارها بیشتر به سمت انتهای قرمز تغییر یابند، نور مسافت بیشتری را طی می‌کند.

اندازه این تغییر «ردشیفت» نامیده می‌شود و به دانشمندان در درک حرکت ستارگان در فضا کمک می‌کند.

هیدرا تنها خوشه‌ کهکشانی نیست که یک ردشیفت را نمایش می‌دهد.

همه‌چیز در حال تغییر است، زیرا جهان در حال انبساط است. مشاهده ردشیفت آسان‌تر است زیرا هر اندازه یک کهشکان از زمین فاصله داشته باشد، با سرعت بیشتری از کره خاکی دور می‌شود.

به گفته چالز بنت، فیزیکدان دانشگاه هاپکینز، هیچ محدودیتی برای سرعتی که جهان با آن انبساط می‌یابد، وجود ندارد.

نظریه انشتین مبنی بر این که هیچ چیز نمی‌تواند سریع‌تر از سرعت نور در خلا حرکت کند، هنوز هم صدق می‌کند، زیرا خود فضا در حال بسط‌ یافتن است و فضا هیچی نیست.

کهکشان‌ها از خلال فضا حرکت نکرده و از خلال آن از یکدیگر دور نمی‌شوند، بلکه با خود فضا حرکت می‌کنند (درست مانند کشمش‌ها در قرص‌ نانی که در حال ورآمدن است.)

تعدادی از کهکشان‌ها به اندازه‌ای از انسان دور هستند و به اندازه‌ای سریع حرکت می‌کنند که نور آن‌ها هرگز به زمین نمی‌رسد.

این امر درست مانند دویدن در یک مسیر مسابقه 5K است اما مسیر همراه با دویدن فرد بسط می‌یابد. چنانچه این مسیر سریع‌تر از میزانی که شخص می‌دود، بسط یابد، وی هرگز به مقصد مطلوب نمی‌رسد.


طبقه بندی: فیزیك،

تاریخ : چهارشنبه 17 مهر 1392 | 05:22 ب.ظ | نویسنده : physicfa | نظرات
محققان دانشگاه‌های مکواری، آدلاید، و پکن در یک کشف موفقیت‌آمیز توانسته‌اند حساسترین نانوذره جهان را شناسایی کرده و برای اولین بار آنرا از راه دور با استفاده از نور اندازه‌گیری کنند.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، این نانوذرات فوق درخشان، مقاوم در برابر نور و بدون زمینه به ارائه رویکرد جدیدی برای فناوریهای حسی بسیار پیشرفته با استفاده از فیبرهای نوری می‌پردازند.

کشف جدید دانشمندان راههای جدیدی برای بومی‌سازی و سنجش سریع سلولها در یک محیط زنده با مقیاس نانو مانند تغییرات سلول زنده بدن انسان در واکنش به علائم شیمیایی می‌گشاید.

این پژوهش به طرح رویکرد جدیدی در سنجش پیشرفته پرداخته که با گرد هم آوردن شکل خاصی از نانوبلور یا « SuperDot™» با نوع خاصی از فیبر نوری که به نور اجازه تعامل با حجمهای نانویی از مایع را داده، تسهیل شده است.

به گفته دانشمندان، تاکنون برای سنجش یک نانوذره باید آنرا در زیر میکروسکوپهای گران و حجیم قرار می‌دادند. برای اولین بار محققان توانسته‌اند یک نانوذره را در انتهای یک فیبر نوری از سوی دیگر آن مشاهده کنند. این امر می‌تواند به قابلیتهای بیشماری در سنجش منجر شود.

این پیشرفت در نهایت می‌تواند راه را برای دستاوردهای زیادی در درمانهای پزشکی باز کند. برای مثال، واکنش بلادرنگ سلول به داروی سرطانی می‌تواند به پزشکان اطلاعاتی در مورد انتقال دارو و واکنش بیمار به آن ارائه کند.

این پژوهش در مجله Nature Nanotechnology منتشر شده است.


طبقه بندی: فیزیك،

تاریخ : جمعه 22 شهریور 1392 | 10:44 ب.ظ | نویسنده : physicfa | نظرات

اندازه‌گیری در حالت خلا کوانتومی کار دشواری است، چرا که انجام هر گونه اندازه‌گیری در ابعاد کوانتومی باعث تغییر حالت سیستم می‌شود. اما پژوهشگران انگلیسی به تازگی روشی را یافته‌اند که با کمک آن می‌توان حالت خلا یک سیستم کوانتومی را بدون تغییر این حالت مورد اندازه‌گیری قرار داد.

اندازه‌گیری فضای خالی کار آسانی به نظر می‌رسد: کافی است یک آشکارساز را در این فضا قرار داده و ببینیم که هیچ‌چیزی را نشان نمی‌دهد. در مکانیک کوانتومی اوضاع کمی پیچیده‌تر است، چرا که فضای خالی واقعا خالی نیست و به طور کلی اندازه‌گیری یک حالت آن را برای اندازه‌گیری‌های بعدی از بین می‌برد. اما آن‌طور که دنیل اوی (Daniel Oi) و همکارانش از دانشگاه استراتکلاید (Strathclyde) انگلستان در مقاله خود در فیزیکال ریویو لترز پیشنهاد کرده‌اند، یک اتم منفرد می‌تواند حضور یا عدم حضور حالت خلا میدان فوتونی را بدون تغییر دادن این حالت نشان دهد.

اوی و همکارانش یک اتم سه ترازی را که با یک حفره اپتیکی حاوی فوتون جفت شده بود به شکل نظری تحلیل نمودند. این اتم دارای یک نمودار معین ترازهای انرژی به نام سیستم لاندا است که مسیرهای گذار میان یک حالت برانگیخته و دو تراز پایین‌تر را نشان می‌دهد. یک گذار (که آن را گذار A می‌نامیم) توسط لیزر برانگیخته می‌شود، در حالی که گذار دوم (گذار B) فقط با حفره در تماس است.

با کمک پالس‌های پایدار لیزر می‌توان تحول اتم را به گونه‌ای کنترل نمود که حالت آن فقط به حضور و یا عدم حضور فوتون‌ها در حفره بستگی داشته باشد که حالت دوم در واقع نشان دهنده خلا است. اگر حداقل یک فوتون در داخل حفره وجود داشته باشد و اتم ابتدا در حالت B قرار داشته باشد، با بیرون راندن این فوتون به حالت A خواهد رفت. برعکس چنانچه حفره در حالت خلا قرار داشته باشد (فضای خالی)، اتمی که ابتدا در حالت B قرار دارد در همین حالت باقی می‌ماند و حفره نیز حالت خلا خود را حفظ می‌کند. این آزمایش اجازه انجام عملیات پی‌درپی چندگانه را به آزمایش‌گر می‌دهد و می‌تواند فوتون‌های جدیدی را به یک میدان حفره موجود اضافه کند و یا در هر لحظه یک فوتون از این حفره خارج نماید.




طبقه بندی: فیزیك،

تاریخ : شنبه 1 تیر 1392 | 07:11 ب.ظ | نویسنده : physicfa | نظرات
.: Weblog Themes By BlackSkin :.

تعداد کل صفحات : 17 :: 1 2 3 4 5 6 7 ...

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic